Het Ritueel

by Hans | July 14th, 2007

Eindelijk was het zover onze nieuwbouw zou vandaag worden verplaatst. Eerst van het terrein af en dan door de straat naar het water. Voordat het zover was werden de vlaggen gehesen van Turkije, de Turkse eigenaar, die opdracht voor de bouw had gegeven, en van de werf. De vlaggen van de eigenaar en de werf waren eigenlijk meer spandoeken dan vlaggetjes. De hele brug werd als het ware ingepakt. Het was dus voor iedereen duidelijk te zien, wie zich met dit scheepje bemoeide. De laatste kale plekjes werden nog netjes met de nodige kleuren verf opgehaald. Ik moet zeggen het zag er geweldig indrukwekkend uit. Men zou er bang van worden. Nadat de vlaggen keurig hingen kreeg ik in de gaten dat er nog meer werd opgehangen. Op het logo, in de schoorsteen, van de nieuwe rederij werd, zowel aan bakboord als aan stuurboord, en ronde schijf gehangen. Ik begreep niet precies wat het moest voorstellen. Gelukkig was mijn vriend Yusuf weer ter plekke om me uitleg te geven. Hij vertelde dat dit een oog moest voorstellen. En inderdaad als je goed keek en met wat voorstelling vermogen, zag het er zo ook uit. Waarom daar een oog moest worden opgehangen werd me uitgelegd, was om boze ogen naar dit schip te kunnen weerstaan. De op de schoorsteen gehangen ogen moesten dus boze ogen weerstand bieden. Vol overtuiging vertelde hij mij dat dit een Turkse traditie is. Men zou het bijgeloof kunnen noemen, zoals wij b.v. een schip niet hernoemen. Er rust dan geen zegen op volgens onze traditie. Het moet een goed gevoel geven dat hier aan gedacht wordt. Op een gegeven moment stopte er een auto voor het werf terrein. Het was een soort bestelauto. De achterdeuren gingen open en tot mijn verbazing kwamen hier drie schapen uit.

De schapen werden gedragen door de twee mannen die ook uit de bus waren gekomen. De schapen konden niet op eigen beweging naar de werf toe. Hun poten waren vastgebonden. Eén voor één werden de schapen op het werf terrein neer gelegd. Keurig gedrieën naast elkaar. Alsof ze lagen uitgestald in een etalage. De stallucht kwam je tegemoet. Deze heren bleken slagers te zijn, of in ieder geval wat er voor door moest gaan. De één, een niet al te grote, slanke man, had een blauwe stofjas aan. Zo één die men wel ziet bij duivenmelkers.  Onder zijn jas droeg hij een dikke trui en er onder uit kwam een spijkerbroek. De andere man, wat gezetter met vlezige armen, die onder mouwen van zijn poloshirt vandaan kwamen, ging zich eerst een schort voorhangen. Hierna werden de drie schapen naar de achterzijde van de werf getransporteerd. Opnieuw werden onze drie diertjes netjes uitgestald. Men kon aan de ogen zien dat ze het niet erg naar hun zin hadden en waarschijnlijk al wisten wat er zou gebeuren. De lichamen gingen als gekken te keer. Rustig werd afgewacht op de dingen die zouden komen. Het werf volk kwam terug van de lunch. Zij verzamelde zich achter op de werf. In de nabijheid van ons drietal. Opeens verscheen er een klein heerschap met een dikke baard en een hoed op. Gevolgd door de eigenaren van het schip en de werf directeur. Het heerschap, de imam, begon zijn preek. Het werfpersoneel en verdere aanwezige hieven beide open gehouden handen ten hemel. Het was een korte toespraak, waarin de goden werden aangeroepen. Nadat een ieder het “Allah is groot” te hebben uitgesproken kwam onze gezette slager naar voren. De slager had ondertussen een behoorlijk mes in de knuisten. Zonder te blikken en te blozen werd het eerste schaap bij de kop gegrepen. In een enkele beweging sneed hij de keel van het beest door. Zo vervolgde hij de galerij der dieren, die het zelfde lot troffen. Een dankbaar applaus stak op bij de toeschouwers. Na wat zegeningen met het uitgestroomde bloed, werd de bijeenkomst beëindigd. Het werfpersoneel ging aan de slag om de nieuwbouw te gaan verplaatsen.  De eigenaren en werf directeur trokken zich terug in het kantoor. De slagers gingen verder ter plekke met hun werk. Eén voor één werden de schepen van hun wollen jasje ontdaan. Keurig werden zij open gesneden en van de ingewanden verlost. Deze ingewanden werden niet weggegooid, maar keurig in plastic zakken gepropt. Wat daar vervolgens mee gedaan wordt laat zich raden. Elke keer als er een schaap geheel gereed was na de slachtpartij, werd het keurig aan de poten opgehangen. Zo hingen er dus drie gevilde schapen aan de ladder, die eerder gebruikt was voor het betreden van onze nieuwbouw. Zo gingen drie makke schapen over de dam. Vervolgens werden de ontzielde, dampende lichamen in stukken gesneden en in kleine plastic zakjes ingepakt. Hierdoor lagen er op een gegeven moment 50 stuks pakketjes keurig op een stuk zeil. De slagers waren inmiddels hun restanten aan het opruimen. De schapenvachten en de plastic zakken met de ingewanden verdwenen in de bestelauto. De duivenmelkers jas en het schort werden uitgedaan. De heren stapten in en verdwenen. Vervolgens verscheen er een kruiwagen waarop de 50 pakketjes werden opgeladen. Deze werd door de portier van de werf naar het werfkantoor gereden. Tegen het eind van de dag gaf de werffluit aan dat het werk er op zat. Het werfpersoneel verscheen bij het kantoor en hier ontving ieder zijn vleespakketje. Zo was weer een enerverende dag met stukje Turkse traditie tot een eind gekomen. Of men zich voor dit soort zaken gelukkig mag prijzen, dat verenigingen als “Lekker dier”, “Dierenbescherming” en de “Partij voor de dieren”, hier hun stem niet kunnen verheffen weet ik eigenlijk niet. Zelf moest ik helaas constateren dat het niet bepaald erg gezellig was om te aanschouwen. 

Hans van der Ster
Tuzla 02-04-2007  

Related Posts:

  • No Related Posts

One Response to “Het Ritueel”

  1. Leuk! Weer wat opgestoken. Ben je van plan om meer van zulke posts te maken? Ik ben benieuwd in ieder geval. Kijk ook hier eens: http://www.vitamineb.org . Staat ook relevante informatie op, als je een keer tijd hebt.

Leave a Reply

Astilleros Armon
W.K.M. Cornelisse Trading B.V.
Damen Shipyard Group
DMT MARINE EQUIPMENT
Van Wijngaarden Marine Services B.V.
Alphatron Marine
Robert Allan Ltd
Sanmar Denizcilik A.?
Transport & Offshore Services
Sea Conquest Marine Surveys & Consultancy
Bogazici Shipping