Het Hotel

by Hans | August 14th, 2007

Wanneer je naar een locatie toe reist die niet meer in de omgeving van je kantoor ligt doet zich de vraag voor “Waar kan ik vannacht maffen”. Nu moet ik zeggen onze reder doet niet moeilijk als het om het uitzoeken van accommodatie gaat. Men kan zelf de keus bepalen. Wel is het zo dat er voor de opvang een bepaald budget is uitgetrokken. Waarmee men redelijk goede huisvesting kan vinden. Deze keer liet ik het echter eens een keer aan de veel belovende jongeman van onze afdeling over. Dat ik daar later spijt van zou krijgen kon ik toen nog niet vermoeden. Uit niets bleek dat het mis zou kunnen gaan. De papieren vermelde dat het om een hotel ging met de toepasselijke naam “Paradijs”. Nu ken ik het verhaal van het Paradijs dus dacht voorzichtig “geen appels aannemen van vreemde meisjes”. Op het vliegveld had ik een taxi besteld. Ik vertelde de chauffeur waar ik naar toe moest. Hij keek mij verwonderd aan. Vroeg mij of ik dat wel zeker wist. Ik liet hem mijn uitgeprinte A4 velletje zien. Het logo van de rederij stond er zelfs op. Hij haalde zijn schouders maar op en gaf gas. Niets vermoedend zat ik onderuit gezakt in de “Yellow cab”. Een zeer gebruikelijke taxi benaming in onze belevingswereld.

Inmiddels was het duister ingevallen en kwamen we bij ons hotel aan. Ik rekende af met de chauffeur en stapte naar binnen. Een smoezelig heerschap zat achter de balie. Bekeek me van top tot teen en vroeg of ik een kamer wilde. Graag, er was immers geboekt. De man gaf geen antwoord en overhandigde me een sleutel. Ik vroeg hoe laat het ontbijt was en waar ik het restaurant kon vinden. Ontbijten kon ik ’s morgens om de hoek en een restaurant was er niet. Een vreemd gevoel overviel me. Geen paspoort controle, geen inschrijvingsformulier. Hier klopte iets niet. Zachtjes begon ik binnensmonds de vlijtige pennenlikker van het kantoor te vervloeken. Nog erger werd het toen ik mijn kamer betrad. Een éénpersoonsbed in een hoekje. Een grote koelkast midden in de kamer en een badkamer waarbij het bad er niet al te proper uitzag. Om maar te zeggen het kijm zat aan de wanden. Ik vroeg mij af of de kantoorpik het wel goed op papier had gezet. Een weg terug was er op dit moment niet. Voorzichtig sloeg ik dekens weg Het zag er schoon uit. Dat was gelukkig een prettige bijkomstigheid. Ik kon niet anders dan mij zelf te ruste leggen. Ik had immers voor hetere vuren gestaan. Mijn gedachten gingen dan ook uit naar een ponton waar ik eens de nacht op door had moeten brengen, omdat er geen accommodatie beschikbaar was. In het trossenruim had ik een plekje gevonden en mijn matras bestond uit reddingsvesten, dus zo slecht was dit hotel nu dan ook weer niet. De volgende ochtend, na overigens een hele goede nachtrust, belde ik het kantoor. De vlijtige pennenlikker deelde mij mede dat hij een foutje had gemaakt. Ik had die nacht doorgebracht in de rose buurt van de stad. Mijn hotel had niet het “Paradijs” maar het “King’s Paradijs” moeten zijn. De snuggere knaap was vergeten een koningskind toe te voegen. Gelukkig kwam alles hierna weer prima in orde. Ik verbleef daarna dus in een prachtig hotel. Alles er op en er aan. De prijs was dan ook navenant. Omdat mijn nieuwbouw project zich niet zou beperken tot een week, ging ik op onderzoek uit naar een meer geschikte locatie. Zo kwam ik bij mijn onderkomen. Het hotel had de prachtige naam “Rainbow”. Exotischer kon bijna niet zou je denken. De eigenaar was een Duitser. Toen hij me dat vertelde, kon ik het niet laten om direct rond te kijken of er een fietsenhok was waar ik het exemplaar van mijn vader terug kon vinden. Neemt u mij het niet kwalijk, maar ik ben met die wetenschap nu eenmaal opgegroeid. De man was een wat oudere persoon. Hij droeg een bril met een zilver montuur. Hij had lichtgrijs haar dat al wat dunner begon te worden. Hij had een bierbuik die over zijn broekriem hing en was een druk pratend persoon. Verder zag hij er keurig verzorgd uit. Hij werd bijgestaan door zijn, zo hij haar voorstelde, hotelmanager. Het meisje had blond geverfd haar, dat al aardig was uitgegroeid. Ze keek niet al te vrolijk en sprak in ieder geval Engels. Ze had een vreselijke verbeelding en bewoog zich als een fotomodel. Ze dirigeert de ander meisjes en steekt in noodgevallen, lees drukte, helaas geen hand uit. De harem van de hotel eigenaar bestaat uit een 5-tal meisjes voor de bediening en een 4-tal voor in de keuken. Verder had hij nog een 3-tal meisjes lopen voor de verzorging van het interieur en tot slot twee enuch’s, de chauffeur en de tuinman. Een bont gezelschap en voor zo’n klein appartementen complex een behoorlijk aantal. De eigenaar ging me voor naar mijn appartement. Deze was gelegen op de tweede verdieping. Hijgend boven komend, een lift ontbrak, werd de deur geopend en kwam ik in mijn onderkomen. Deze bleek te bestaan uit een grote woonkamer met bankstel, tafel en tv. Met vloerbedekking zag het er netjes uit. In de hoek stond een boekenkast met ernaast een grote bloemenbak, waarin een plant stond die was uitgegroeid tot een soort regenwoud. Aan de andere kant van de boekenkast stond een bureau voor het raam met uitzicht op het ernaast gelegen appartement. In de andere hoek van de kamer was een bar geplaatst. De bar was leeg, daar diende ik zelf voor te zorgen, echter de eigenaar haasten zich te vertellen dat, alles wat ik nodig mocht hebben ook in het restaurant aanwezig was. Aan het einde van de kamer was de keuken ondergebracht. Hier kon ik, als ik geen gebruik maakte van het restaurant, zelf mijn potje bereidden. Men moest er wel rekening mee houden dat na gebruik van de spullen men zelf voor de afwas diende te zorgen. Het was niet de bedoeling dat dit door het personeel werd verzorgd. Er waren twee slaapkamers. In de ene slaapkamer stond een twijfelaar met tevens een toegang tot de badkamer. In de badkamer stond een wasmand. Daar kon ik mijn wasgoed in kwijt. Eenmaal in de week werd de wasmand meegenomen naar de wasserij. En had ik dezelfde dag weer schone kleren. De andere slaapkamer had een eenpersoonsbed. Ook had het appartement een tweetal balkon’s. Deze waren niet al te groot. Op de ene was zelfs de antenne voor de tv geplaatst. Men kon zich hier helemaal niet verroeren. Ik vond het allemaal geweldig en aanvaarde deze aanbieding omdat de prijs heel aantrekkelijk bleek te zijn. Ik had een onderkomen gevonden waar ik mij de komende maanden zou moeten vermaken. En zelfs de mogelijkheid, als de menukaart geheel was afgewerkt, voor mezelf te koken. Ook had ik de mogelijkheid om mijn vrouw over te laten komen. Een aantrekkelijk vooruitzicht.

Hans van der Ster               
Tuzla 18-07-2007

Related Posts:

  • No Related Posts

Leave a Reply

Astilleros Armon
Sea Conquest Marine Surveys & Consultancy
W.K.M. Cornelisse Trading B.V.
Alphatron Marine
Van Wijngaarden Marine Services B.V.
Transport & Offshore Services
Bogazici Shipping
Damen Shipyard Group
Robert Allan Ltd
DMT MARINE EQUIPMENT
Sanmar Denizcilik A.?