De Sjoelstenen

by Hans | August 12th, 2009

Als men een tijd op zee zit, met een sleep achter je kont, dan slaat de verveling toe. Zo ook op de Thames. We waren in maart uit Amsterdam vertrokken met een zuiger, die naar Pusan, Zuid Korea moest worden gebracht. Een splinternieuwe unit van een bagger club. Zij zouden in het Korea een nieuwe havenmond gaan baggeren. We hadden dus een aardig reisje voor ons liggen toen we vertrokken. Eerst het Noordzeekanaal af en hierna door de sluizen van Ijmuiden.

Mijn oom en Tante, die in Ijmuiden woonden, waren gewaarschuwd dat we er aan kwamen. Op de sluis ontwaarde ik mijn familie. Ik werd nog even voor de reis volgestopt met drop, chocolade en wat andere lekkernijen. Hierna namen we afscheid. Mijn tante zou mijn vrouw nog wel even bellen, dat ik vertrokken was. Het zou zeker wel een week of 5 duren voor ik weer wat post kon sturen.

De Thames kon er gelukkig een lekker gangetje in zetten en voor we het eigenlijk in de gaten hadden zaten in de Golf van Biscay. Het weer was daar opnieuw niet zo best. Stampen en slingeren was het parool. “Nog een paar daagjes”, sprak onze ouwe ons vriendelijk toe, dan zou het ongure weer wel over zijn en konden we de korte broek uit de plunjezak halen. Inderdaad na een weekje was het stralend en dusdanig zonnig dat we regelmatig aan dek konden vertoeven. De eerste dagen ging het er gezellig aan toe, maar na een aantal dagen waren we door alle sterke verhalen heen gewandeld.

De bootsman, onze recreatie leider, had een plan bedacht om ons bezig te houden na de wacht. Hij had een Sjoel competitie uitgeschreven waaraan iedereen aan boord aan mee moest doen. Een aantal vond dat niet bepaald nodig maar toch had de samenhorigheid de overhand. Al spoedig gleden de eerste stenen over de bak in de kleine opvangbakjes aan het eind van de glijbaan. Na een week werd de stand opgenomen. Het bleek dat het machinekamer personeel er het beste voorstond. Dit werd door de hoofdmachinist natuurlijk met een welverdiend biertje gevierd. De Civiele Dienst kwam als tweede uit de eerste week te voorschijn. Tenslotte het dek personeel. De kapitein zag op die manier zijn gezag, op zijn zachts gezegd, ondermijnd worden. Maar de reis was nog lang.

De nieuwe week was er opwinding. Was de dekdienst aan het vals spelen of waren ze slimmer dan de rest. Dat zal moeten blijken. De eerste stenen werden door het zwarte koor over de bak heen geschoven. De score viel wat tegen, maar men kon na de afgelopen week wel wat lijden. De Civiele Dienst deed zoals het hoorde. Toen was het de beurt aan het dek. Een grote bus kwam tevoorschijn. Deze uit de medicijnkast ontvreemde bus zat vol met talkpoeder. De baan werd er lekker mee ingesmeerd, waarna de stenen ook gesmeerd over de baan gleden en de vakjes lustig vulde. Een niet mis te verstaande donderpreek van een verontwaardigde hoofdmachinist viel het gezag ten deel. De week prijs ging naar de dekdienst. Een grijnzende schipper liep op de brug van bakboord naar stuurboord met de borst vooruit.

Natuurlijk zat de meester dit huzarenstukje niet lekker en zon dan ook op een sportieve wraak. Op een onbewaakt ogenblik werd uit de sjoelbak een steen gestolen en naar de machinekamer getransporteerd. Ondertussen had de 3e machinist met een schuifmaat netjes het poortje gemeten waardoor de stenen passeerde om in het verzamelbakje terecht te komen. In het diepste geheim werd in de werkplaats gewerkt aan een project dat de sjoeloverwinning naar de machinedienst moest brengen.

De nieuwe week verstreek en nu was het de Civiele Dienst die de week overwinning op haar conto kon bijschrijven.De laatste week echter voor aankomst zou de beslissing moeten brengen. De Dekdienst met de Kapitein als vaandeldrager stond er het beste voor. Maar onze meester zag hier geen gevaar meer in. Na het geheime gedoe in de machinekamer, waar menig nieuwsgierig matroos door de kapitein op af was gestuurd om te kijken wat er gaande was, kon de meester geen snars meer schelen. Hij was er van overtuigd dat de Sjoelbeker in handen van de machinekamer terecht zou komen,.Zijn missie was geslaagd. Nu nog de uitvoering maar daar had hij het volste vertrouwen in.

De eerste stenen, van de Civiele Dienst, gleden door de bak. Het tellen en het verzamelen van de stenen was deze keer in handen van de Dekdienst. Hierna was het de beurt aan de Machine Dienst om te laten zien wat ze waard was. De Civiele Dienst was nu aan de beurt voor het verzamelen van de stenen en het tellen. Een fanatieke 2e machinist, die een aardige gooi had, vijzelde het totaal aardig op. Hoewel de Dekdienst nog aan de bak moest, zou het voor hen toch nog knap moeilijk worden.

Eindelijk was het dan zover. De bus talkpoeder, die al aardig leeg begon te raken, werd weer tevoorschijn getoverd.De eerste stenen vlogen over de glijbaan. De Machinedienst moest nu de stenen verzamelen en de punten tellen. De eerste machinist had zich hiervoor beschikbaar gesteld.Na een aantal gooien kreeg de dekdienst wat minder vat op de wedstrijd. Het gooien ging nog wel goed maar om de stenen in het bakje te krijgen ging toch wat moeizamer.

De wedstrijd liep ten einde en de organisator van dit (h)eerlijke spel, de bootsman, kon de stand opmaken. Alle ogen waren op hem gericht. Uiteindelijk kwam dan het verlossende woord. 3e was de Civiele Dienst. De kok nam de prijs van een doosje bier in ontvangst. Het werd met de minuut spannender. Daar kwam het hoge woord er uit 2e was de Dekdienst geworden. De kapitein barste haast uit zijn Jansen en Tilanus. Dit is bedrog riep hij. Onmogelijk. Dit kan niet. De bootsman, stoïcijns, overhandigde de kapitein de resultaten. Uiteindelijk moest hij zijn verlies toegeven. De twee dozen bier en een kruikje jenever en natuurlijk de beker, met hier op de bronzen sjoelsteen, ging naar de machinekamer. De hoofdmachinist kwam naar voren om de prijs in ontvangst te nemen. Met beide dozen bier in de hand en het kruikje vervormde zijn overall een beetje. Opdat moment vielen de 4 vergrote sjoelstenen uit zijn zak, die hij tijdens het tellen en verzamelen stiekem had verwisseld met de originele stenen, om zo de winst naar zich toe te kunnen trekken. Van schrik viel het kruikje aan dek en spatte uit elkaar. De dozen bier werden spoedig neer gezet omdat de uit zijn voegen schietende kapitein besloot de hoofdmachinist te lijf te gaan. Nu werden er opnieuw records gevestigd, midden op de Atlantic werd de 100 meter onder de 10 sec afgelegd door de hoofdmachinist. Op tijd kon hij een schuilplaats vinden in de machinekamer. De rest van de reis werd er tussen de kapitein en de hoofdmachinist geen woord meer gewisseld. Wel had de machinedienst natuurlijk nog een gezellig feest met een beker die stond te pronken op de manoeuvreerstand.

Related Posts:

Leave a Reply

DMT MARINE EQUIPMENT
Astilleros Armon
Robert Allan Ltd
Damen Shipyard Group
Sea Conquest Marine Surveys & Consultancy
Alphatron Marine
Van Wijngaarden Marine Services B.V.
W.K.M. Cornelisse Trading B.V.
Sanmar Denizcilik A.?
Transport & Offshore Services
Bogazici Shipping